Feed on
Berichten
Reacties

Meteen prijs voor nieuweling brouwerij Het Anker.

Brouwerij Het Anker uit Mechelen kreeg voor haar Gouden Carolus Hopsinjoor, een goed gehopt bier dat onlangs werd voorgesteld op het Zythos Bier Festival, de consumententrofee uit handen van Zythos voorzitter Erik Vandeperre.  Runner-up werd Primula, de eersteling van bierfirma Lupiline.  De winnaar van de vorige twee trofeeën, bierfirma Dilewyns met Vicaris tripel en Vicardin, prijkte met haar 3 bieren in de top 10.


Zythos voorzitter Erik Vandeperre schenkt de consumententrofee aan Charles Leclef.

Erik Vandeperre stak niet onder stoelen of banken dat hij persoonlijk blij was dat de trofee dit keer naar een echte brouwerij ging.  Hij benadrukte ook dat deze erkenning door de consument zelf gekozen wordt, wat volgens Erik toch iets meer cachet en waarde heeft dan een bier gekozen door de inrichters of door een jury: “Onlangs haalden enkele winnende bieren van een internationale competitie hier vlot de pers.  Achteraf bleek dat de bieren gekozen waren door een jury van 4 personen die in totaal (!) 34 bieren te proeven kregen.”  Op het Zythos Bier Festival kozen 206 bezoekers uit bijna 260 bieren.  “En blijkbaar gaat die bezoeker van ons festival aan de verzoeting voorbij en kiest hij voor de hoppige en bittere bieren”, was Erik gelukkig.

Charles Leclef van brouwerij Het Anker was verheugd en dankte zijn brouwmeester Hans Van Remoortele.  “Het bier komt eigenlijk op een slecht moment op de markt”, vertelt Charles. “Het bier stond al een paar jaren op punt, maar tussen toen en de lancering nu, is de hopprijs verdrievoudigd !”  Hop staat centraal in de Gouden Carolus Hopsinjoor: liefst 4 hopsoorten -Belgische Golding, Duitse Spalt, Franse Tradition en Saaz- worden toegevoegd in verschillende stadia van het brouwproces om een maximaal aroma te bereiken.  “Ons bier is zeer hoppig, maar zonder in extremen te vallen: het bier moet evenwichtig blijven”, is de mening van Charles.


Charles Leclef met dochter Caroline: “Zij bedacht de naam Hopsinjoor”.

De naam Hopsinjoor is verweven met de Mechelse geschiedenis.  ‘Opsinjoor’ is een houten pop die in de Mechelse praalstoeten en ommegangen bij middel van een grote lijnwaden doek de hoogte wordt ingeworpen en terug opgevangen.  De enige échte Opsinjoor kan bezichtigd worden in het Mechels stadsmuseum, maar brouwerij Het Anker heeft twee gelijkaardige poppen in haar bezit. “Ze zijn zo’n driehonderd jaar oud”, schat Charles Leclef.  De naam Hopsinjoor, een verwijzing naar enerzijds het hoppige en anderzijds het Mechelse karakter, werd bedacht door dochter Caroline Leclef.

Een vijftigtal genodigden konden de Gouden Carolus Hopsinjoor naar believen degusteren.  Velen vonden net als ik het bier nu beter dan op het festival.  Er werd ook al vooruitgekeken naar de volgende editie van het Zythos Bier Festival.  Linda Van Loo stopt als verantwoordelijke van het festivalteam en geeft de algemene coördinatie door aan Wim De Kelver, bestuurslid van de Lambikstoempers en reeds enige jaren lid van het festivalteam.


Linda Van Loo heeft haar laatste ZBF als verantwoordelijke achter de rug.

De Top-10 van de Zythos consumententrofee:

1. Gouden Carolus Hopsinjoor (Het Anker)
2. Primula (Lupiline)
3. Vicaris Generaal (Dilewyns)
4. Balzello (Boelens)
5. Jessenhofke (Jessenhofke)
6. Vicaris Tripel (Dilewyns)
7. Belgoo Magus (Belgoobeer)
8. Avec les Bons Voeux (Dupont)
9. Val-Dieu Grand Cru (Val-Dieu)
10. Vicardin (Dilewyns)

Bron: Wie was Opsinjoor ?

Palm, De Koninck, Op-Ale en Tonneke zijn streekproducten.

Na W.O. II kwam het pilsbier onze contreien veroveren.  Kleinere brouwerijen konden de dure omschakeling naar de productie van dit lage gistingsbier niet financieren en velen brachten als antwoord een amberkleurig bier op de markt.  Bieren van het ‘Special Belge’-type zijn amberkleurig, hebben een alcoholgehalte van om en bij de 5 vol.% en zijn door de hoge gisting in de regel voller van smaak dan het pilsbier.  “In de jaren 20 werden wedstrijden georganiseerd voor het beste ‘Special Belge’-bier”, zo vertelt brouwer Frederik De Vrieze van brouwerij Contreras in de krant ‘De Standaard’.  Nu zit dit biertype in de hoek waar de klappen vallen.  De stijl kan niet optornen tegen het succes van bieren van dubbele gisting.


Een streekproduct moet bereid zijn met grondstoffen uit de streek,
door de bevolking aanvaard zijn als lokaal streekeigen product,
op ambachtelijke wijze vervaardigd worden,
in de streek van oorsprong bereid zijn
en minstens 25 jaar bestaan.

Het was Frederik De Vrieze zelf die het initiatief nam om de erkenning aan te vragen.  “Ons Tonneke voldoet aan de eisen om een label als Vlaams streekproduct te kunnen verkrijgen, dus besloot ik een dossier in te dienen”, aldus Frederik.  “Toevallig hoorde ik dat Palm met een gelijkaardig project bezig was en zo hebben we de krachten gebundeld.  Later hebben ook de brouwerijen De Koninck en Affligem zich bij ons aangesloten.”  Frederik geeft nog mee dat op termijn ook de Europese bescherming zal aangevraagd worden.  Eerder had brouwerij De Ryck voor haar ‘Spécial De Ryck’, ook een vertegenwoordiger van dit biertype, al het label van Vlaams streekproduct verkregen.

Bronnen:
De Standaard, katern Economie en Financiën, woensdag 9 april 2008, pag. 29
Website
www.streekproduct.be.

Nieuwe locatie en installatie.

In het West-Vlaamse Bavikhove heeft brouwerij Bavik vorige week haar gloednieuwe volautomatische brouwzaal voorgesteld.  Er werd meer dan 2 miljoen euro geïnvesteerd om zo aan de steeds groeiende vraag naar hun bieren te voldoen.  Voor een reportage van de opening, gekruid met prachtige foto’s, verwijs ik je graag door naar het artikel op de bierblog van William Roelens.

Op veel kleinere schaal produceert brouwerij ‘t Nieuwhuys in Hoegaarden haar Alpaïde.  Een tweede creatie wordt sinds enige tijd aangekondigd: Rosdel, een amberkleurig bier.  Bij een eerder bezoek benaderden de proefbrouwsels steeds dichter de kwaliteit die brouwer Jan De Wachter voor ogen heeft.  Nu ik wat verderop bij brouwerij Kerkom het nieuwe Ka[ta]rakterbier voor het VBPF had opgehaald, hoopte ik dat in Hoegaarden de tijd rijp was voor een glas Rosdel.

Mieke, even zachtaardig vriendelijk als altijd, moest mij helaas teleurstellen: “De productie van Rosdel kan voorlopig niet aangevat worden omdat de vraag naar Alpaïde, ons huisbier dat voorrang heeft op het nieuwe bier, het aanbod overstijgt en we gewoon de tijd én de ruimte niet hebben om meer te brouwen”.  Toch heeft Mieke ook goed nieuws: “Vier huizen verder hebben we een pand gekocht waar we een nieuwe brouwerij zullen installeren met een grotere capaciteit.  Zo hoeven we ook niet langer in de brasserie zelf te brouwen, wat ons van veel gedoe zal besparen.”  Nu dient inderdaad het achterste deel van hun zaak telkens omgebouwd te worden tot brouwerij, waardoor er bovendien ook alleen tijdens de sluitingsdagen gebrouwen kan worden.  Men huurde al een opslagplaats in de buurt en er werd onderzocht of men daar eventueel ook kon brouwen, maar dat bleek schier onmogelijk.  “Gelukkig hebben we het nieuwe pand gevonden”, verzucht Mieke, “het was stoppen of investeren, maar alleen door te investeren kom je vooruit, ook al brengt het wat risico’s met zich mee.  Het kan nog wel een tijdje duren voor alles operationeel is, naargelang onze gezondheid het toelaat”.   Veel succes bij deze !

Tip: een slideshow van Vader Abt met foto’s van zijn bezoek aan ‘t Nieuwhuys.

 

Burgemeester Beersel licht plannen toe.

De ‘Geuzen van Oud Beersel’, de vrijwilligersvereniging ter promotie van brouwerij en museum Oud Beersel, organiseerde haar eerste ledenactiviteit van dit jaar.  Burgemeester Hugo Casaer van Beersel werd uitgenodigd om een woordje uitleg te geven over het bezoekerscentrum voor ambachtelijke lambikbieren.  Een vijftigtal lambikliefhebbers, waaronder Anne-Cathérine Dilewyns (bierfirma en toekomstige brouwerij Vicaris) en de Bièrebelois Michaël ‘Mickey Jackson’ Vermeren en Giuseppe ‘Jef’ Salvaggio, luisterden naar het relaas van de burgemeester en genoten van de zuurbitterige lambik.

De gemeente Beersel kocht de gebouwen van Colruyt achter cultuur- en congrescentrum de Meent.  Behalve een evenementenhal zal hier ook plaats zijn voor het bezoekerscentrum waar met moderne multimediatechnieken de fabricatie van onze spontane gistingsbieren zal getoond worden.  Er wordt ook een degustatieruimte ingericht met terras.  De subsidies zijn toegekend.  De verdere uitwerking van het project zal uiteraard gebeuren in nauwe samenwerking met de lambikbrouwers en geuzestekers.

Brouwerij Van Steenberge

Voor de tweede maal organiseerden de leden van het Zythos Bier Forum een ‘gathering’, een bijeenkomst om de andere discutanten met bier achter het klavier wat beter te leren kennen.  Vorig jaar waren de bierliefhebbers van de ‘Orde van de Zatte Mus’ onze gastheer op hun ‘24 Uur van het Bierpatrimonium’ (2de editie op 19 april e.k.), nu werden we hartelijk verwelkomd door brouwerij Van Steenberge in Ertvelde, deelgemeente van Evergem in het prachtige Meetjesland.  Afgesloten werd er in het overbekende biercafé ‘Het Waterhuis aan de Bierkant’ in Gent, al gooiden sommige die-hards er ook nog een bezoekje aan ‘t Vliegend Varken’ in Leuven tegenaan.

Jef Versele

Van Steenberge - muur   Koen De Cock
Jef Versele (boven) tapt Augustijn
terwijl Koen De Cock (onder rechts) ons opwacht voor het brouwerijbezoek.

Een Augustijn, geschonken door Jef Versele, 7de generatie in lijn van deze onafhankelijke familiebrouwerij, warmt ons op voor een uitgebreid en hoogst interessante rondleiding door brouwingenieur Koen De Cock.  Aangezien het bottelen er voor deze dag bijna opzit, starten we het bezoek in de bottelarij.  Hier razen per uur zo’n 20.000 flesjes door de spoel-, afvul-, etiketteer- en palletiseermachines.  Voor grote flessen zakt de capaciteit naar een 4000 flessen per uur.  Eerst worden de flessen gereinigd en gespoeld.  Flessen die niet voldoen aan de vooropgestelde strenge eisen worden verwijderd.  Het vullen met bier gebeurt onder druk nadat de flessen vacuüm werden gezogen en gevuld met CO2.  Voorzien van kroonkurk en etiketten worden de flessen in bakken gezet die op hun beurt ‘gepalletiseerd’ worden.  Alles gebeurt machinaal: het volledige proces vergt drie arbeiders.

Gert Brouns bij de Maischketel
Vertegenwoordiger Gert Brouns in de brouwzaal naast de maischketel.

Enkele trappen voeren ons naar de brouwzaal.  Pils-, pale-ale en munichmout worden stapsgewijs geschroot en hier PLC-gestuurd in de beslagketel gestort.  Voor sommige recepten voegt men handmatig caramel- of roostmout toe of soms ook rijst dat eerst met een beetje moutbeslag opgekookt wordt.  Het brouwwater, dat vóór gebruik ontijzerd wordt, komt uit twee waterputten van 15 à 20 meter diep.  Een derde put van zo’n 70 meter diep wordt zelden gebruikt om de waterlaag, bijna drooggelegd door de textielnijverheid in West-Vlaanderen, niet verder te belasten.  Na het maischen -mengen en opwarmen van het beslag tot de versuikeringstemperatuur van 72°C- wordt het mengsel gefilterd in de filterkuip en gedurende 1 tot 1,5 uur gekookt in de kookketel met binnenkoker.  Hier wordt de wort rondgepompt.  Aangezien de druk in de kookketel te hoog is, wordt de hop, onder de vorm van pellets of -in mindere mate- extracten, eerst in een kleinere ketel toegevoegd.  Soms, zoals voor de tripel, gebeurt tegen het einde van het kookproces nog een extra hopgift: ‘late hopping’.

Lageren
Na het gisten, hier de lagering.  Ssst !

Na filtratie in de whirlpool en een passage door de platenkoeler pompt men de wort naar de dubbelwandige gisttanks waar suikers vergist worden tot alcohol en koolzuur.  Nadien volgt de lagering: het bier komt gedurende een aantal weken tot rust en rijpt.  Na filtrage door de kiezelgühr- en de platenfilter, is het bier klaar om te worden gebotteld in flessen of in vaten.  De nagisting in één van de 7 warme kamers is de laatste stap: het bier is klaar voor consumptie.

Enkele cijfertjes:
Brouwerij Van Steenberge brouwt 4 à 5 brouwsels per dag.
De brouwactiviteit vangt aan om 4 uur ’s morgens en duurt tot 11 uur ’s avonds.
Zo brouwt men 6,5 miljoen liter bier per jaar!
Daarvan gaat 65% naar het buitenland.
Voor al dat brouwen en bottelen (ook voor andere brouwerijen) zijn 14 arbeiders in dienst.

March en Augustijn flessen
Kijk wie piept daar van achter een Augustijntje?
‘t Is March, aka Gunter Mertens,
virtuele cafébaas van het Zythos Bier Forum.

Tijd om te proeven en even te bekomen van een vat vol informatie.  We starten met het bittere (90-95 EBU) ‘Over The Edge’, gebrouwen in opdracht voor ‘the best Belgian Beer Bar in the U.S.A.’: ‘Sharpe Edge‘ in Pittsburg.  Het oranjeblonde, 9,5 vol.%alc. sterke bier met een romig schuim is moutig en stevig bloemig, hoppig in de neus.  De smaak is licht moutig en vrij zoetig, maar de hop regeert.  Hoewel de bitterheid naar onze normen erg stevig is, blijft de ervaring aangenaam.  De nasmaak is erg droog en blijft lang nazinderen.  Een tweede bier is ‘Klokke Roeland’, een klepper van maar liefst 11,5 vol.%alc. en gebrouwen voor bierkroeg ‘Het Waterhuis aan de Bierkant’, dat met dit bier, na Gandavum, een tweede huisbier op kaart heeft.  Het amberkleurige bier presenteert zich caramelmoutig en zoetig.  Alcohol is duidelijk aanwezig, maar uit zich gelukkig niet rechtevenredig met het ware alcoholgehalte.  Een romig mondgevoel.  Een zachte bitterheid bekroont dit bier.  Opgepast voor de klop van de klepel ! 

Bron: www.vansteenberge.be
Met dank aan Jef Versele, Koen De Cock en Gert Brouns.
 

Brouwers op wielen

De Verhuisbrouwerij gaat naar de mensen toe.

Centraal in Zeeland ligt Goes.  Aan de rand van dit Nederlandse stadje met haar pittoreske stadshaven organiseerden de Deltabrouwers, de Zeeuws Amateur Bierbrouwers Gilde, hun 14de Delta Bier Festival.  Een tiental Vlaamse en Nederlandse brouwerijen of bierfirma’s en enkele amateurbrouwers boden hun gerstekinderen aan in het enig mooie kader van het Ambachtscentrum De Hollandse Hoeve of in de aanpalende tent.  Na een aardige proefronde met het festivalbier Goesting Blond, uit de ketels van brouwerij Emelisse, gevolgd door een geslaagde creatie van gedreven amateurbrouwer Jan Schaap van de Zeeuwse Amateur Bierbrouwerij ‘de Schaepekop’, trok ik naar de tent waar de Verhuisbrouwerij het aanwezige volk met ketels en gasbranders de kunst van het brouwen verkondigde.

Trisser
Trisser op het Delta Bier Festival

Het verhaal van de Verhuisbrouwerij begint in 1998 als 5 vrienden tooghangers in ‘t Pakhuis een ‘cursus bierbrouwen voor amateurs’ aanvatten onder leiding van amateurbrouwer Louis Meulders.  De brouwmicrobe slaat helemaal toe als de eerste brouwproef slaagt.  Al snel wordt een eigen brouwinstallatie uit 3 oude biervaten gesmeed en nog in datzelfde jaar ‘98 vloeit daaruit een eerste bier: ‘Primaat’, het eerste van een hele generatie brouwsels.  De brouwerij werd ‘De Klauwaart’ gedoopt, een verwijzing naar de bron waar het begon, de ‘Vlaamse Kaai’.

Verhuisbrouwerij  Verhuisbrouwerij 04

Verhuisbrouwerij 01

Verhuisbrouwerij 02  Verhuisbrouwerij 03

Op een kanariegele pancarte wordt aangegeven welke brouwstap er op welk tijdstip aan de gang is: ‘1e filtratie’. “Weldra gaan we koken”, meldt brouwer Vlam (Tom Robbroeckx), “en als je even wacht, mag je de hop toevoegen”.  “Met alle plezier”, repliceerde ik uiteraard.  Ik had net een glaasje Trisser uit handen van brouwer Druk (Jan Duym) en brouwer Las (Tommy Thys) ontvangen, netjes getapt door voorzitter-brouwer Bier (Steven Renders).


The beer reminds me of the blond beers from Wallonie,
but I realize that I’m sitting here with Flemisch brewers …
- Michael Jackson, the Beerhunter over Trisser -

Trisser is een goudoranje tripel die men sinds 2004 in grotere hoeveelheden laat brouwen bij een erkende brouwerij.  Deze Trisser VII van het vat komt uit de ketels van de Proefbrouwerij in Lochristi.  Fruitig, moutig zoetig en betrekkelijk vol van smaak evolueert het bier naar een mooi uitgesproken bitterheid.  Karaktervol, maar ook zeer toegankelijk.

Verhuisbrouwer voor 1 minuut
© foto: de Verhuisbrouwerij

Het eerste volledige brouwjaar werd in 1999 afgewerkt: iedere maand één brouwdag.  Aanvankelijk steeds bij Tommy, in Deurne, maar op uitnodiging van familie, vrienden en sympathisanten stilaan op locatie: het ‘verhuisbrouwen’ was geboren en de overtuiging groeide dat dit de ideale manier was om de speciaalbieren te promoten.  Vanaf 2002 kan je de ‘Verhuisbrouwerij’ dan ook vinden op beurzen, ambachtsmarkten en bierfestivals.  De Trisser werden geprezen door bierpaus Michael Jackson zaliger en gesmaakt tot in Papoea-Nieuw-Guinea door de Pokaja’s. De Verhuisbrouwerij groeide uit tot een vzw en vierde vorig jaar reeds de 100ste brouwdag.

Trisser

Brouwer Vlam schuift mij een bruin biertje in de handen: “onze nieuwste creatie”.  Op zondag 10 februari trokken de Verhuisbrouwers naar ‘t Hofbrouwerijke in Beerzel om een tweede en donker biertje te brouwen in een officiële brouwerij: Lustem, een donker tarwebier van 7 vol.%alc.  Lustem verwijst naar de Antwerpse uitdrukking voor ’smaakt het goed?’ en naar lustrum, een periode van 5 jaar brouwdemonstraties.  Het recept is geënt op het idee van een ‘Duitse Dunkelweizen’, aangepast en veranderd naar de eigen smaak van de brouwers.  Het bier, dat nog in de warme kamer vertoeft, is uiteraard nog zeer pril.  Boterig zoetig en wat gistig walst het jonge bier samen met een explosieve hopbitterheid door het gehemelte.  Veelbelovend.  Het bier is klaar in mei en wordt in wereldprimeur geschonken op ons Vilvordia BierProefFestival.

Bron: www.verhuisbrouwerij.be

Jobs niet meer te combineren.

Op de fora van zowel Zythos als van het Belgian Beer Board wordt het trieste verdwijnen van brouwerij Mortal’s Beers in Jamagne gemeld.  “Gisteren bevestigde Jpie zelf dat Mortal’s Beers gaat sluiten”, schrijft zytholoog Joris Pattyn op vrijdag 21 maart.  De jobs van leraar en brouwer, met alle bijhorende taken, werden te stressvol en waren niet langer te combineren.  Er werd nog gehoopt de brouwerij in haar geheel te verkopen, maar dat plan mislukte op het laatste nippertje.

Vorige maand had ik nog een leuke namiddag bij Jpie en Fanchon in het proeflokaal; allicht was het de laatste keer.  Jammer, zeer jammer.

Trendy in Mechelen

De Vismarkt en de Lamot-site.

De trein missen in Mechelen hoeft geen catastrofe te zijn.  Op anderhalve kilometer wandelen van het station vind je immers de Vismarkt die vrij recent werd opgekalefaterd tot een trendy buurt en een uithangbord van de stad.  Gevestigde waarden als ‘Den Akker’ of ‘De Gouden Vis’ en ‘De Stille Genieter’ in de aanpalende Nauwstraat, hebben in hun zog het gezelschap gekregen van een aantal moderne horecazaken.  Een absolute aanrader is ‘t Ankertje aan de Dijle, een satellietcafeetje van brouwerij Het Anker, waar ik graag de nieuwe Hopsinjoor had geproefd.  ‘Het Ankertje’, in mijn jeugdige jaren nog een rudimentair groezelige kroeg met de naam ‘t Stamineeke, was op dit zondags middaguur nog gesloten. 

‘t Ankertje aan de Dijle

Die Hopsinjoor ontkroonde ik aldus thuis (17/03):  Het aroma van de goudblonde Hopsinjoor (8 vol.%alc.), het vierde en allicht laatste bier uit het Gouden Carolus gamma, is geladen met een stevige maar verfijnde dosis hop.  Niet verwonderlijk, want, zo meldt de productfiche, er worden liefst vier hopsoorten op verschillende tijdstippen in het brouwproces toegevoegd om een maximaal aroma te bekomen: Belgische Golding, Duitse Spalt, Franse Tradition en Saaz.  We merken ook fruitige tonen, wat citrus (allicht ook afkomstig van de hop ?) en een weinig ijzer.  Mout en een licht zoetje bepalen initieel de smaak.  Estervorming geeft een weinig banaan.  De smaakstempel (gist) van de brouwerij is herkenbaar.  Het einde evolueert in crescendo naar een strak bittere nasmaak die lang blijft hangen.  Deze versie kwam me duidelijk wat bitterder, minder zoetig en gistig over dan de sample die ik had van de 75 cl. versie op het Zythos Bierfestival.

Lamot-site

Terug naar de stad, terug naar Mechelen.  Tegenover de Vismarkt, aan de andere oever van de Dijle en verbonden door een voetgangersbrug, vinden we de Lamot-site.   In 1994 kwam daar een einde aan 367 jaar brouwgeschiedenis. 


23 Personeelsleden van de brouwerij Lamot in Mechelen
hieven op 22 december 1994
samen met brouwmeester Emiel Philips
en exploitatiedirecteur Kris De Craene
het laatste glas.
(
bron)


De brouwerij kende een een grote bloei vanaf de tweede helft van de 19de eeuw.  In 1922 werd een nieuwe brouwerij gebouwd voor de productie van lage gistingsbieren met een jaarlijkse capaciteit van 60.000 tot 70.000 hl.  Lamot was ook actief op het overnamefront: onder andere brouwerij Cuykens uit Lier, bekend om zijn Caves, kwam in Mechelse handen.  In 1970 nam Bass Charrington een meerderheidsparticipatie in brouwerij Lamot: Bass Pale Ale werd opgenomen in het distributienetwerk van Lamot, terwijl Pilsor Lamot zijn weg naar Engeland vond.  De groep Bass Belgium, zoals in 1975 gevormd, ging vanaf 1981 deel uitmaken van het Jupiler-concern, waardoor eerst de bieren verdwenen en later dus ook de brouwerij.  (lees meer) Ik herinner me nog levendig het rode etiket van de Pilsor Lamot die mijn grootvader zaliger steevast dronk.

Brouwketel Lamot in Grand Café Lamot

brouwketel Lamot 02  Brouwketel Lamot 03

De site is nu gerestaureerd en werd reeds in 2003 bekroond met de ‘Thuis in de Stad’-prijs voor reïntegratie van verloren stadsdelen binnen de stad.  Een deel industrieel erfgoed en de gekende houten gevel ‘Pekton’ moesten onder zwaar burgerprotest wijken voor het reconversieproject.  De site herbergt nu een warenhuis, heel wat kleinere shops, een hotel, een ondergrondse parkeergarage, een wellnesscentrum, bedrijfsruimtes en appartementen en een congres- en erfgoedcentrum.   Zelf bezoek ik het Grand Café Lamot en de oude overgebleven brouwketel die samen met een deel van de brouwzaal nog prominent aanwezig is binnen de hedendaagse constructies van glas en beton.

Gouden Carolus Classic

Ik proef er de Gouden Carolus Classic (8,5 vl%alc.).  Hier geen loze benaming: dit ís een ware klassieker.  Het Mechelse Keizersbier presenteert zich prachtig bruin robijnrood met een rijkelijke lichtbeige schuimkraag.  Het aroma is kruidig, lichtgebrand en herbergt wat caramel.  De smaak trekt de lijn van het zoete niet door.  Mout- en hopbitter harmoniëren in de mond.  De nasmaak drijft verder op een bitter elan, zonder complexen.  Brouwerij Het Anker is voor mij de laatste jaren opnieuw één van de uitblinkers binnen ons brouwlandschap, iets waar de Mechelaar absoluut trots op moet zijn.

Bronnen:
Mechelen mapt: Lamot-site
RIM (Restauratie Integratie Mechelen): dossier Lamot
Brouwerij Het Anker

Met speciale dank aan Walter Thys.

Update bierlijst.

Laatste aanpassing: 17/03/2008

Vanaf nu zal ik jullie regelmatig op de hoogte houden over de ontwikkelingen i.v.m. onze bierlijst voor het volgende Vilvordia BierProefFestival 2008.  Het gaat stilaan trouwens de goede richting uit met die bierlijst.  De Verhuisbrouwerij, die bij ons een brouwdemonstratie zal verzorgen, stelt zelfs een wereldprimeur voor: Lustem, een donker en hopbitterig biertje dat ze brouwden bij Jef Goetelen in ‘t Hofbrouwerijke.

Ook het Praesidium van n.k. Vilvordia doet haar duit in het zakje: ieder bestuurslid heeft een eigen lievelingsbiertje op de bierlijst gezet.

Behalve de reeds aangekochte bieren en de bieren die reeds bevestigd zijn, is nu ook al een groot deel bij bierhandel Willems besteld.  Bovendien proberen we nog wat nieuwe ‘parels’ te ontdekken of bieren die ‘hoog op het verlanglijstje prijken’ aan te kopen: een tiental bieren kunnen er nog bij.  Tips zijn altijd welkom.

Lees hier alles over het komende VBPF.

Een namiddagje Cantillonnen

Proeven van 3 generaties Cantillonbieren.

Meer dan dertig liefhebbers van spontane gistingsbieren en Cantillon in het bijzonder schoven aan voor een proeverij van oude en nieuwe bieren van de brouwerij uit Anderlecht.  Voor de spotprijs van een luttele euro (niet-leden van de Heikantse Bierliefhebbers betaalden slechts € 2,00) kon je genieten van een twintigtal verschillende soorten of jaargangen: Oude Geuze, Oude Kriek, Framboos en andere pareltjes, allen op flessen van 75 cl. en vaak uit de persoonlijke collectie van HBL-voorzitter Fons Minne.  Uit mijn proefnotities blijkt dat de bieren erg verschillend zijn naargelang de generatie (1981, begin jaren 90 en 2007).

Cantillon HBL 01

Cantillon Geuze, botteldatum 1981
Een helder goudamber bier zonder schuim heeft een wat muffig, zurig aroma met lichte connotaties van caramel, hout en cognac.  De smaak is zuur en een licht wrang.  Hout blijft hangen.  De nasmaak vloeit lang uit, maar nieuwe smaakelementen blijven uit.  Het bier plakt ietwat in de wangen.  Het bier is mooi bewaard, alleen de frisheid is wat weg.

Cantillon Geuze, botteldatum 1993
Donkerblond en troebel met een dun schuim dat in eilandjes samentrekt.  Opmerkelijk fruitig in de neus, maar ook stoffig.  De smaak kunnen we omschrijven als zerp met een beetje tanine en op de tong een mespunt boter.  Het bier trekt de mond droog.  De nasmaak brengt niets nieuws en blijft aardig hangen.  Mooi geëvolueerd tot een mooie, vrij complexe en bovenal interessante ervaring.

Cantillon Geuze, botteldatum 2007
Het bier kleurt geelblond en is licht troebel.  Slechts een zeer weinig, wat wandklevend schuim.  De neus is wat gistig en we ontwaren aroma’s van vanille, citrus (pompelmoes) en wat jonge hop.  De smaak is zurig die bruusk uitmondt in een stevig zure nasmaak.  Zelfs wat azijnzurig.  Het bier mist wat harmonie tussen smaak en nasmaak.

Cantillon Geuze 1981  Cantillon Kriek 1981

Cantillon Framboos, botteldatum 1981
Een overvloedig schuim deemstert vrij vlug weg tot een dun laagje boven een amberkleurig bier.  Framboos en kers in de fruitige neus met een zoetig karakter als van confituur.  Een licht zuurtje komt opzetten.  De smaak is licht zurig, zoetig met impressies van fruit (niet noodzakelijk framboos) en een beetje taninne.  Het bier vloeit uit.  Het bier presenteert nog vrij veel fruit voor die ouderdom.  Sommige flessen van dit jaar hadden een totaal andere gedaante: zuriger, likeur.

Cantillon Framboos, botteldatum 1991
Een licht amber bier draagt een weinig schuim, samengetrokken in eilandjes.  Het fruitige aroma wordt georkestreerd door vanille en een lichte zurigheid.  De smaak is zuur met wat achterliggend fruit, vooreerst moeilijk definieerbaar, maar stilaan wat duidelijker framboos.  Het mondgevoel is opvallend droog.  De smaak blijft hangen, maar brengt niets nieuws.  Een lichte fruitsmaak is in dit bier nog vaag aanwezig, maar het staat dichtbij de roots: bijna geuze-lambik.

Cantillon Framboos, botteldatum 2007
Een weinig schuim boven een oranjerood amberkleurig bier.  Fruitig met impressies van jong rood fruit, hoppige toetsen en citrus (pompelmoes).  De smaak is zacht zoetig en zurig met een beetje tanine op de achtergrond.  Een fris bier dat uitvloeit in een lichte bitterheid.

Luc Snoeys proeft.

Cantillon Kriek, botteldatum 1981
Het weinige schuim dat verschijnt, verdwijnt vliegensvlug.  Een amberkleurig bier geurt sterk naar krieken, vanille (kriekenpit) en wat hout.  Als fruitig, zoetig en licht zurig omschrijven we de smaak.  In de nasmaak wordt de zurigheid wat scherper en we ontwaren een lichte wrangheid.  Dit bier is nog heel aangenaam drinkbaar.  De kriekensmaak is nog levendig aanwezig.

Cantillon Kriek, botteldatum 1994
Het bier oogt donker amber tot zelfs licht kastanjebruin. Een matig schuim verdwijnt snel tot een dun laagje en trekt net als zijn generatiegenoten samen tot een eiland.  Een zacht aroma van krieken wordt vergezeld van kriekenpit en vanille.  Een zoetige en zacht zurige smaak evolueert naar zuur om dan weer langzaam uit te doven in de nasmaak.  Mooi evenwichtige Kriek.

Cantillon Kriek, botteldatum 2007
Schuimloos en rood amber geurt deze lambik hoppig en fruitig met een aroma van een weinig krieken en zacht kriekenpit.  Het bier laveert doorheen een beetje zoet, een weinig zuur en een lichte bitterheid om daarna zurigbitterig uit te vloeien.

Cantillon-02  Cantillon-03

Vonck, aangekocht juli 1992
Een weinig wandklevend schuim kleeft aan een troebel geelblond bier.  Het aroma is wat muf en zurig met toetsen van hout en hop.  De smaak is zurig tot zuur en vloeit uit in een wrange bitterige nasmaak.  De zuur-bitter balans is erg aangenaam.

De Dolle Proevers Kersen, aangekocht juli 1992
Een donker amber bier met rode gloed draagt een weinig wandklevend schuim.  Een fruitig aroma met licht gebrande kandij.  Doet me wat denken aan het suikerlaagje van crème brûlée.  Kersen zijn nog vaag aanwezig, waarneming van kersenschil.  De smaak is zoetig fruitig en wrangzurig.  De finish is zuur.  Erg interessante ervaring.

Waren o.a. ook nog te proeven: Grand Cru Bruocsella, Vigneronne en Lamvinus in twee jaargangen, Mozart, Brabantia, Cantillon 50°N-4°E, …

« Newer Posts - Oudere Berichten »